Jamie: «Σήμερα είμαι πραγματικά περήφανος!»

Jamie«Χάρη στο Kumon, ο Jamie έγινε πιο ώριμος με τις προκλήσεις που συναντά και είναι προετοιμασμένος για τις καθημερινές διαδικασίες του σχολείου.»

Αυτό που μου αρέσει περισσότερο όταν επισκέπτομαι τα εκπαιδευτικά κέντρα Kumon είναι οι χαρούμενες στιγμές με τα παιδιά, τις οποίες βιώνω και εγώ κάθε φορά. Όπως το ευχαριστημένο χαμόγελο του εκπαιδευτή, όταν οι μαθητές καταλαβαίνουν κάτι καινούριο και βρίσκουν λύση. Ή τα περήφανα πρόσωπα πολλών γονέων, όταν το παιδί τρέχει να τους βρει μετά το μάθημα για να τους δείξει τις λυμένες ασκήσεις.

Ο Jamie, ένα αγοράκι εξήμισι χρονών, είναι χαρακτηριστικό παράδειγμα. Την ημέρα της επίσκεψης, μόλις τέσσερις μήνες μετά την εγγραφή του, πήρε το πρώτο του χάλκινο μετάλλιο, γιατί ήταν τουλάχιστον έξι μήνες πιο μπροστά από το σχολικό επίπεδο.

Τα μάτια του έλαμπαν: Τόσο ευτυχισμένος ήταν που η προσπάθειά του απέδωσε. Το ότι πήρε μετάλλιο μπροστά στους γονείς του και ο εκπαιδευτής τον επαίνεσε για την εργατικότητα και τον ζήλο του τον έκανε να νιώσει ξεχωριστός. Χειροκροτήματα και φωτογραφίες συνόδευαν τη δυνατή φωνή του Jamie που ρωτούσε: «Το ασημένιο μετάλλιο πότε θα το πάρω; Και μετά μπορώ να πάρω και το χρυσό;»Jamie_KI

«Με το Kumon ο Jamie έμαθε ότι πρέπει να προσπαθείς για να πετύχεις. Η διαπίστωση αυτή γίνεται σταδιακά κομμάτι του χαρακτήρα του. Μαθαίνει επίσης να διαχειρίζεται καλύτερα τον εαυτό του και να ξεπερνά μόνος του τις δυσκολίες, όταν του ζητείται. Όλα αυτά είναι σημαντικό κεφάλαιο για τη ζωή και την έναρξη του σχολείου», λέει η μαμά του.

«Σήμερα είμαι πραγματικά περήφανος!», ανακοινώνει ο Jamie, λάμποντας από χαρά. «Νιώθω τέλεια, γιατί λύνω πολύ πιο γρήγορα τις ασκήσεις.» Ο Marzio, ο εκπαιδευτής του, προσθέτει γρήγορα: «Όσο προχωρά, τόσο λιγότερο κοιτά το ρολόι. Συγκεντρώνεται περισσότερο στη λύση της άσκησης και την ακρίβεια. Νομίζω ότι αυτή είναι μια πολύ θετική αλλαγή, γιατί έτσι η προσέγγισή του στη μάθηση έχει μια πιο ευρεία βάση.»

«Το Kumon μου αρέσει γιατί λειτουργεί συμπληρωματικά με το σχολείο», εξηγεί ο μπαμπάς του. «Όταν ένα παιδί θέλει να δοκιμάζει καινούρια πράγματα, θα πρέπει να του δίνεται και η ευκαιρία να το κάνει. Ο Jamie έρχεται εδώ πολύ χαρούμενος. Η απόφαση είναι δική του. Αργότερα θα πρέπει επίσης να αποφασίσει ποιο επάγγελμα θα ασκήσει και τι θέλει να κάνει στη ζωή του. Μπορούμε να πούμε ότι εδώ στο Kumon ζει ήδη μια μικρογραφία της ζωής του, γιατί μπορεί να καθορίσει τον ρυθμό με τον οποίο μαθαίνει, η εξέλιξή του είναι στο χέρι του.»

Εκτός από τα μαθηματικά στο Kumon, ο Jamie στον ελεύθερο χρόνο του έχει και άλλες αγαπημένες ασχολίες: Παίζει πιάνο, αθλείται και μαθαίνει ξένες γλώσσες. Οι γονείς του συμφωνούν: «Ο συνδυασμός αυτός είναι πολύ ισορροπημένος και του δίνει μια οπτική για τη ζωή.»

«Θέλω να είμαι ο καλύτερος και ελπίζω ότι στα 12 μου θα φτάσω στην τελευταία τάξη του σχολείου», λέει ο Jamie, κρατώντας το μετάλλιό του. Ταυτόχρονα κοιτάζει τον Marzio, σαν να έχουν σκαρφιστεί μαζί αυτό το σχέδιο. Ο Marzio τον χτυπά μαλακά στην πλάτη και λέει: «Είσαι σε καλό δρόμο. Είμαι σίγουρος ότι στην πρώτη δημοτικού θα μάθεις πολλαπλασιασμό.»